Załoga Nastoletniego Azylu

Angelika Friedrich

Założycielka

Nazywam się Angelika i mam 19 lat. Założyłam tę stronę w kwietniu 2018 roku. Stworzyłam ją w celu autoterapii oraz ogromnej chęci pomocy, wsparcia innych. Od siedmiu lat walczę z anoreksją i depresją. Dzisiaj jestem już u progu wygrania, ale wciąż leczę się farmakologicznie oraz uczęszczam na terapię poznawczo-behawioralną. 
Swoim doświadczeniem bardzo chętnie się dzielę, dzięki czemu wspieram rówieśników. W każdym człowieku dostrzegam dobro, ze złych sytuacji wyciągam pozytywy. Kocham naturę i najchętniej wolny czas spędzam w otoczeniu zieleni.

„Prywatnie” zaczynam studiować psychologię, jestem też aktywistką w wielu obszarach życia społecznego. Marzę o założeniu fundacji oraz zostaniu psycholożką i psychoterapeutką.

Sabina Iskierka

Opiekunka strony

Jestem psycholożką, psychoterapeutką oraz trenerką umiejętności psychospołecznych. Od 2006 zajmuję się diagnozą i terapią dorosłych oraz dzieci i młodzieży.
Pracuję w nurcie poznawczo – behawioralnym oraz terapii EMDR. Od 2013 roku Posiadam certyfikat psychoterapeuty poznawczo-behawioralnego oraz terapeuty EMDR.
Prowadzę terapią indywidualną dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych. Swoją pomoc oferuję zakresie leczenia m.in.: zaburzenia obsesyjno – kompulsyjne (OCD), depresja, zaburzenia lękowe (lęk uogólniony GAD, napady paniki, lęk o zdrowie), zaburzenia stresu pourazowego PTSD, trauma kompleksowa, żałoba, ADHD, zaburzenia zachowania, problemy rozwojowe młodzieży, zaburzenia osobowości, wsparcie dla rodziców w problemach wychowawczych. Swoją pracę terapeutyczną poddaję stałej superwizji.
Od 2005 roku prowadzę również warsztaty i treningi psychologiczne w oparciu o autorskie programy.
Od 2012 roku współpracuję z Uniwersytetem SWPS w Katowicach, prowadzę ćwiczenia m.in. z zakresu funkcjonowania grup oraz przygotowania do terapii dzieci i młodzieży.
Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej oraz Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR.
W swojej pracy zależy mi przede wszystkim na wydobywaniu potencjału ukrytego w każdym z nas. W kontakcie z klientem interesuje mnie przede wszystkim rozbudzanie świadomości, która wskazuje różne ścieżki, a przez to zwiększanie możliwości wyboru tej właściwej.

Magdalena Waśko

Jestem dyplomowaną psycholożką, ukończyłam studia na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie realizowałam ścieżkę psychologii klinicznej oraz sądowo-penitencjarnej. Przynależę do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Stowarzyszenia Pro Civium wspierającego bliskich osób osadzonych w zakładach karnych. Prowadzę prywatną praktykę, w ramach której oferuję pomoc psychologiczną i terapię w nurcie Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach. W gabinecie pracuje głównie z młodzieżą i dorosłymi. Udzielam też wsparcia osobom z niepełnosprawnościami – aktualnie uczę się języka migowego, aby móc być użyteczna dla szerszej grupy Klientek i Klientów. W przyszłości chciałabym stworzyć program warsztatów dla młodzieży szkolnej i działać w kierunku zwiększania świadomości na temat zdrowia psychicznego. Bliska jest mi praca w duchu akceptacji, empatii, otwartości na świat innych ludzi i uznanie ich eksperckości w dziedzinie swojego życia. Cenię sobie założenia nurtu, w którym pracuję: jeżeli coś nie działa, rób coś innego; jeśli coś działa, rób tego więcej; jeśli coś się nie zepsuło, to tego nie naprawiaj. 🙂

Agnieszka Bartoszewska

Ogarniaczka Instagrama

Nazywam się Agnieszka, mieszkam w Krakowie i mam 19 lat. W tym roku zdawałam egzamin maturalny i zamierzam rozpocząć studia na kierunku Psychologia lub Socjologia. Ukończyłam trzecią klasę liceum w trybie nauczania indywidualnego. Uwielbiam naukę o człowieku zarówno od strony biologicznej jak i psychologicznej. Jestem miłośniczką kotów, sama posiadam dwa. Chciałabym w najbliższych latach odwiedzić Amerykę Południową oraz kraje skandynawskie, a także wydać książkę. Jestem po 8-miu pobytach na oddziałach psychiatrycznych. Zdiagnozowano u mnie chorobę afektywną dwubiegunową (ChAD) oraz zaburzenia lękowe. Jednym z moich marzeń jest również, aby każda osoba młoda miała możliwość skorzystania ze specjalistycznej pomocy. Naszymi doświadczeniami możemy dzielić się z innymi, często pokazując, że wszystko da się osiągnąć! Jestem szczęśliwa gdy widzę jak nawet w trudnych momentach każdego człowieka, nasze słowa i świadectwa sprawiają, że dają one chociaż odrobinę nadziei na lepsze chwile.

Małgorzata Olbryś

Mam na imię Małgosia, moją pasją jest drugi człowiek, stąd też wybór kierunku studiów – psychologia. Choć bywa bardzo ciężko, kocham tę naukę i to jak wpływa na mój rozwój w postrzeganiu siebie i świata. Sama doświadczyłam kryzysu i wiem, jak ważna jest wtedy obecność innych, więc jeszcze bardziej staram się, aby wyciągać rękę do potrzebujących, dodaje mi to sił. W wolnych chwilach lubię spędzać czas czytając książki, (które skłaniają mnie do refleksji nad sobą i moim otoczeniem) robię słowne kolaże, którymi wyrażam swoje emocje, czasami piszę wiersze. Obserwując moje nastoletnie siostry cioteczne oraz małych bratanków wiem, że to my, dorośli, jesteśmy odpowiedzialni za świat, w którym żyją, dlatego chcę działać na rzecz lepszego jutra dla młodszych pokoleń.

Ewa Rypel

Wicekoordynatorka ds. artykułów gościnnych

Jestem Ewa, mam 19 lat. Od wczesnej nastoletniości interesuję się psychologią i mam silne przekonanie, że wiedza na temat zdrowia psychicznego powinna być o wiele bardziej powszechna, stąd ogromnie cenię działalność Azylu i cieszę się, że mogę być jego częścią. Marzę o świecie, w którym niezależnie od wszystkiego będziemy darzyć się akceptacją i szacunkiem nie tylko wzajemnym, ale też wobec zwierząt i naszej planety. Moją pasją jest rysowanie – pomaga mi uporządkować uczucia i myśli, i jest czymś, co zawsze daje mi przynajmniej namiastkę spokoju. Jest też dla mnie najważniejszą, choć nie jedyną – bo robię też zdjęcia i piszę do szuflady prozę i poezję – formą ekspresji ✨

Weronika Snoch

Koordynatorka ds. artykułów gościnnych oraz Instagramowa Ogarniaczka

Nazywam się Weronika. Kiedyś myślałam, że nie dożyję osiemnastych urodzin – dziewiętnaście wiosen za mną i nigdzie się nie wybieram! Od kilku lat zmagam się z chorobą afektywną dwubiegunową, choć zdiagnozowana zostałam dopiero w tym roku. Zawsze czułam potrzebę pomagania innym. Stąd regularnie angażuje się w wolontariat. Sprawia mi to ogromne szczęście. Prowadzę też konto na Instagramie @dwubiegunowo, gdzie oprócz edukowania na temat mojej choroby, staram się dołożyć swoją cegiełkę do przełamywania stygmatyzacji nt. zaburzeń psychicznych. Jestem studentką I roku pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej. W przyszłości chciałabym prowadzić terapię w ośrodkach dla dzieci i młodzieży. Chcę zainspirować młodych ludzi do walki o siebie oraz dać wsparcie jakiego potrzebują.

Joanna Majchrzak

Nazywam się Joanna mam 22 lata i jestem na drugim roku studiów resocjalizacji z psychopedagogiką. Obecnie pracuje w przedszkolu. Pomagam w redagowaniu tekstów na stronie Anioły Kultury. W przyszłości planuję iść do szkoły psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Jestem z natury optymistką, ale dość wrażliwą. Moją pasją jest drugi człowiek oraz malarstwo.

Magda Pisarska

Jestem Magda, mam 19 lat i jestem na 1 roku psychologii. Moją ogromną pasją jest taniec i pomaganie innym. Wolontariatem zajmuję się od dobrych kilku lat. Jeżdżę konno od dziecka i zajmuję się pisarstwem. Mam duszę marzycielki i romantyczki. W przyszłości chciałabym zostać psychoterapeutką i zrobić wszystko, by pomóc innym.

Julia Bukowiecka

Mam na imię Julia i jestem 17-sto letnią licealistką na profilu biologiczno-chemicznym. Sama do końca nie wiem, co chcę robić w przyszłości, ale rozważam dwie opcje – zostanie psychiatrą lub ucieczka na jedną z portugalskich plaż i zamieszkanie w kamperze. Szalony pomysł? Być może, ale oto cała ja! Zanim doszłam do takiego momentu w swoim życiu i zaczęłam je planować, chorowałam na depresję i zaburzenia odżywiania. Dziś jestem tutaj dla Ciebie i mam nadzieję, że jestem dobrym przykładem na to, jak wielu rzeczy można dokonać, mając spory bagaż doświadczeń życiowych, który czasami przygniata swoim ciężarem. Zaczynam odkrywać siebie na nowo i szukać tego, co sprawia mi radość, gdyż swoje wcześniejsze pasje porzuciłam z bólem serca. Zamierzam powrócić do kickboxingu, a ostatnio dowiedziałam się, jakie przyjemne potrafią być robótki ręczne, np. makrama!